SABCA (General Dynamics) F-16AM Block 20 MLU Belgian F-16 Solo Display Team. fot. Belgian F-16 Solo Display Team

Gwiazdy Air Show: Belgian F-16 Solo Display Team

Belgijski F-16 Solo Display Team jest dobrze znany widzom radomskich pokazów lotniczych, chociażby z występów podczas Air Show Radom 2018. W tym roku zaprezentuje się po raz pierwszy w Polsce w nowej odsłonie.

Samolotem pokazowym pozostaje oczywiście F-16AM Block 20 MLU Fighting Falcon, który przez obecnego pilota pokazowego nazwany został Viper ze względu na jego wyjątkową zwinność, nowe malowanie to również jego pomysł. Projekt całkowitej zmiany wyglądu i nazwy samolotu to długa i ciekawa historia, pełna przeszkód i trudności. Zapewne poznamy ja podczas pokazów z ust samego pilota lub komentatora zespołu…

Pilotem Belgian F-16 Solo Display Team w sezonie 2022-2024 jest Kapitein-commandant (stopień nie ma polskiego odpowiednika, jest rangą pośrednią pomiędzy kapitanem a majorem w Siłach zbrojnych RP) Steven „Vrieske” De Vries. Vrieske rozpoczął karierę na F-16 w wieku 21 lat, jest pierwszym pilotem spoza Stanów Zjednoczonych, który przekroczył 5 000 godzin nalotu na tym typie.

Oficjalna strona Belgian F-16 Solo Display Team

Oficjalna strona Air Show Radom 2023


Belgijskie siły powietrzne

Belgijskie siły powietrzne (fr. Composante air, niderl. Luchtcomponent – Komponent Powietrzny Sił Zbrojnych Belgii, do 2002 Force aérienne belge/ Belgische Luchtmacht) są jednymi z najstarszych sił powietrznych na świecie.

Początki wojskowego lotnictwa Belgii sięgają 1909 roku, kiedy to powstała samodzielna kompania balonowa. Pierwsza jednostka lotnicza – Compagnie d’Aviateurs, powstała 16 kwietnia 1913 roku i obejmowała cztery eskadry po cztery samoloty każda. 20 marca 1915 roku oficjalnie utworzono belgijskie lotnictwo wojskowe – Militair Vliegwezen, które składało się z sześciu eskadr, szkoły lotniczej oraz parku samolotowego.

Obecnie stanowią ważną część 2 Alianckiej Floty Lotniczej NATO – 2 ATAS. Na ich wyposażeniu są samoloty SABCA (General Dynamics) F-16AM i F-16BM Block 20 MLU. Do szkolenia używane są samoloty SIAI-Marchetti SF-260MB oraz SABCA Alpha Jet 1B+. 14 listopada 2013 roku Szef Sztabu Sił Zbrojnych Belgii poinformował o rozpoczęciu procedury zakupu nowych wielozadaniowych samolotów. W 2018 roku przetarg wygrali Amerykanie oferując dostarczenie wymaganej liczny samolotów Lockheed Martin F-35 Lightning II za ponad 4 mld euro. Dostawy pierwszych F-35 Lightning II planowane na koniec 2023 roku opóźnić się mogą nawet o 6 miesięcy po decyzji belgijskiego resorty obrony ogłoszonej 2 sierpnia br. w której jako powód opóźnienia przyjęcia dostawy podano konieczność wprowadzenia przez producenta nowego oprogramowania i wyposażenia kabiny pilota.


F-16AM i F-16BM Block 20 MLU

W belgijskich siłach powietrznych służy obecnie ponad pięćdziesiąt ze 160 wyprodukowanych na licencji przez belgijskie zakłady SABCA samolotów F-16AM i dwumiejscowych F-16BM, które od 2014 roku przechodziły modernizację do wersji Mid-Life-Update (MLU) w ramach programu Foreign Military Sale. W wyniku modyfikacji belgijskie F-16AM i F-16BM Block 20 MLU mogą przenosić takie samo uzbrojone jak Lockheed Martin F-16C/D, otrzymały również nowy radar AN/APG-66(V)2, silnik F100-PW-220, system wymiany danych Link 16, wsparcie dla celowników nahełmowych i gogle noktowizyjne.

Najważniejsze dane taktyczno – techniczne F-16AM i F-16BM Block 20 MLU:

  • długość: 14,8 m,
  • rozpiętość: 9,98 m,
  • wysokość: 4,8 m
  • masa własna: 8 272 kg,
  • maksymalna masa startowa: 16 875 kg,
  • napęd: Pratt & Whitney F100-PW-220 o ciągu 105,7 kN z dopalaniem.
  • prędkość maksymalna: ok. 2,0 Ma,
  • prędkość wznoszenia: 254 m/s,
  • zasięg: 3 200 km (4220 km z dodatkowymi zbiornikami),

Na pylonie centralnym podkadłubowym możliwe jest przenoszenie zbiornika paliwa o pojemności 1 135 litrów, na węzłach podskrzydłowych zbiorników o pojemności 1 400 l.

Najistotniejsze elementy wyposażenia belgijskich F-16:

  • wielofunkcyjny radar AN/APG-68(V)9,
  • zasobnik obserwacyjno – celowniczy AN/AAQ-33 SNIPER XR służący do wykrywania, identyfikacji, obserwacji celów naziemnych i powietrznych oraz naprowadzania uzbrojenia, kierowanego laserowo na cele naziemne,
  • zasobniki rozpoznania obrazowego (DB-110) firmy Goodrich,
  • hełmy zintegrowane z systemem celowania nahełmowego JHMCS,
  • zintegrowany system walki radioelektronicznej AIDEWS, którego elementami są: odbiornik wykrywający, analizujący i wypracowujący na podstawie parametrów wykrytego promieniowania radiolokacyjnego sygnały zakłócające, nadajniki sygnałów zakłócających, wyrzutnik pułapek i flar ALE-47.

Uzbrojenie:

  • działko M61 Vulcan 20 mm.
  • naprowadzane radiolokacyjnie rakiety powietrze-powietrze średniego zasięgu AIM-120 AMRAAM,
  • rakiety bliskiego zasięgu z głowicą samonaprowadzającą na podczerwień AIM-9 Sidewinder,
  • rakiety kierowane na podczerwień IR powietrze-ziemia AGM-65 Maverick,
  • bomby kierowane serii JDAM (Joint Direct Attack Munition),
  • bomby Paveway naprowadzane laserowo,
  • bomby Mk80,
  • bomby Mk84 (907 kg),
  • pakiety instalacyjne do bomb Mk80 i Mk84 – do przekształcenia w bomby kierowane laserowo: GBU-10 i GBU-12,
  • bomby kasetowe CBU-87, -89, 97,

Łączna masa uzbrojenia może wynosić do 7 700 kg.


O Marek Chmiel

Marek Chmiel - fotografik, laureat międzynarodowych konkursów fotograficznych o tematyce lotniczej. Brał czynny udział w organizacji pokazów lotniczych, m. in. AirShow w Radomiu, MPL w Góraszce, MPL EB w Bielsku-Białej, MPL w krakowskim Muzeum Lotnictwa Polskiego. Prywatne zajmuje się historią lotnictwa wojskowego i sportowego. Od 1996 r. współpracuje z Przeglądem Lotniczym, jako fotografik lotniczy i autor tekstów, a od 2021 r. wszedł na stałe do Zespołu Redakcyjnego PLAR.

Sprawdź też

IX Konferencja Naukowa: Bezzałogowe statki powietrzne – wyzwania i doświadczenia

IX Konferencja Naukowa: Bezzałogowe statki powietrzne – wyzwania i doświadczenia

Instytut Prawa lotniczego i Kosmicznego Uczelni Łazarskiego organizuje w dniu 20 marca 2024 roku kolejną, …

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Stanisław Prauss i jego konstrukcje